У нас на сайте
Ссылки

 

 

Слуцк деловой - портал Капитал-маркет

 

 Покупай/Продавай на Capital-Market.by

 

SlutskGorod - информационный сайт Слуцка

 Услуги по выполнению работ автопогрузчиком Амкодор

 

Продажа, установка, ремонт, замена автомобильных стёкол

 

Краски, эмали, лаки, грунтовки, шпаклёвки для автомобилей

 

Запчасти, расходные материалы и аксессуары для всех популярных марок и моделей автомобилей

  

 

 

Благоустройство захоронений. Гранитные памятники

 

 

 

Военные мемориалы Беларуси

 

 

 

Юневіч Казімір Давыдавіч

24.12.2015

На Случчыне з такім імям і прозвішчам вядомы мастак-іканапісец. Захаваліся звесткі, што ў 1838–39 гадах ён зрабіў залачэнне і серабрэнне іканастаса пабудаванай у 1822 годзе ў мястэчку Раманава Слуцкага павета (цяпер вёска Леніна Слуцкага раёна) драўлянай Мікалаеўскай царквы, а таксама напісаў для гэтага іканастаса абразы.

Дакладны час і месца нараджэння мастака невядомы. Магчыма, што нарадзіўся ў 1810-я гады.

Можна выказаць меркаванне, што пасля работы ў Раманаве, якая забяспечыла яго матэрыяльна, мастак адправіўся ў расійскую сталіцу. З 1842 года сустракаем Юневіча Казіміра Давыдавіча як вольнапрыходзячага вучня Пецярбургскай Акадэміі Мастацтваў (супадзенне імя, імя па бацьку і прозвішча, а таксама храналогія, сведчаць, што гэта адна і тая-ж асоба).

У 1851 годзе Казімір Юневіч атрымаў званне пазакласнага мастака па партрэтным жывапісе. Працяглы час навучання ў сталіцы патрабаваў недзе жыць і працаваць. Магчыма падчас вучобы, або пасля яе, як даносяць звесткі, Юневіч служыў у Мазаічным аддзяленні Акадэміі Мастацтваў.

Мікалаеўская царква. Мастак Струкаў Д.М. Папера, акварэль. Фрагмент замалёўка мястэчка Раманава Слуцкага павета. 1864–67 (Николаевская церковь. Художник Струков Д.М. Бумага, акварель. Фрагмент зарисовки местечка Романово Слуцкого уезда. 1864–67)Заняткі партрэтным жывапісам скіравалі ўвагу на фотамастацтва, якое ў разглядаемы перыяд набывала папулярнасць. Многія прафесійныя мастакі-партрэтысты ў тыя часы пачалі займацца фотапартрэтам. У ліку пецярбургскіх фатографаў сустракаем і Казіміра Давыдавіча Юневіча, які ўпамінаецца як фатограф, што скончыў Імператарскую Акадэмію Мастацтваў.

Свайго памяшкання для атэлье не было, яно на нейкі час арэндавалася. Некаторыя з гэтых пецярбургскіх адрасоў захаваліся: у 1867–71 гадах працаваў і пражываў на рагу вуліцы Гароховой і Адміралцейскай плошчы (Адміралцейская плошча, д. №8, кв. 12); у 1871 годзе прытулкам стаў дом №20 спадара Ніппа на Звярынскай вуліцы (Петраградская старана); з 1872 па 1873 год меў атэлье ў доме №14 на Вазнясенскім праспекте.

Працаваў Юневіч не толькі ў Пецярбургу. У нейкі час ён трымаў салон у Старой Руссе. Коратка згадваецца і сярод фатографаў Кіева, дзе прыводзіцца як «мастак імператарскай акадэміі», па адрасе Бібікаўскі бульвар, 41.

Звярнуўшыся да фатаграфіі, Юневіч не пакінуў і жывапіс. Рэкламная аб"ява ў «Санкт-Петербургских ведомостях» за 1871 год прыводзіць, што мастак Юневіч піша партрэты з натуры, з фатаграфічных картачак, займаецца рэстаўрацыяй абразоў, іканастасаў і старажытных карцін. Звесткі пра гэтага мастака і фатографа з сярэдзіны 1870-х гадоў не сустракаюцца.

Жывапісныя творы (абразы і партрэты), а таксама фотаработы Юневіча на сёння не вядомы, магчыма яны захаваліся, але не атрыбутаваны. У сувязі з гэтым можна прыняць да ўвагі, што пасля закрыцця цэркваў у Раманаве абразы адтуль былі перанесены ў Сімяонаўскую царкву ў Баславічах (цяпер вёска Барок Слуцкага раёна). Сёння можна сустрэць інфармацыю пра абразы з баславіцкай Сімяонаўскай царквы, напрыклад пра тыя, што захоўваюцца ў Нацыянальным мастацкім музеі. Гэта творы 17–18 стагоддзяў. Магчыма з часам знойдзецца інфармацыя і пра абразы 19 стагоддзя, у тым ліку і напісаныя Казамірам Юневічам.

 

 

Ігар ЦІТКОЎСКІ

 

 

Юневич Казимир Давыдович

«Санкт-Пецярбургскія ведамасці» №230 ад 22 жніўня 1871 года («Санкт-Петербургские ведомости» №230 от 22 августа 1871 года)На Случчине с таким именем и фамилией известен художник-иконописец. Сохранились сведения, что в 1838–39 годах он сделал золочение и серебрение иконостаса построенной в 1822 году в местечке Романово Слуцкого уезда (ныне деревня Ленино Слуцкого района) деревянной Николаевской церкви, а также написал для этого иконостаса иконы.

Точное время и место рождения художника неизвестно. Возможно, что родился в 1810-е годы.

Мікалаеўская царква. Мастак Струкаў Д.М. Папера, акварэль. Фрагмент замалёўка мястэчка Раманава Слуцкага павета. 1864–67 (Николаевская церковь. Художник Струков Д.М. Бумага, акварель. Фрагмент зарисовки местечка Романово Слуцкого уезда. 1864–67)Можно предположить, что после работы в Романове, которая обеспечила его материально, художник отправился в российскую столицу. С 1842 года встречаем Юневича Казимира Давыдовича как вольноприходящего ученика Петербургской Академии Искусств (совпадение имени, отчества и фамилии, а также хронология, свидетельствуют, что это одно и то же лицо).

В 1851 году Казимир Юневич получил звание неклассного художника по портретной живописи. Длительное время обучения в столице требовало где-то жить и работать. Возможно во время учёбы, или после неё, как доносят сведения, Юневич служил в мозаичном отделении Академии Искусств.

Перспектыва (фрагмент) Гарохавай вуліцы ў Пецярбургу. У чатырохпавярховым будынку па Адміралцейскім праспекце (на першым плане фота), размяшчаліся, мяркуючы па шыльдах, гасцініца «Лондан», фатаграфія Юневіч, а таксама некалькі гандлёвых прадпрыемстваў (Перспектива (фрагмент) Гороховой улицы в Петербурге, завершающаяся казармами лейб-гвардии Семёновского полка. В четырёхэтажном здании по Адмиралтейскому проспекту (на первом плане фото), размещались, судя по вывескам, гостиница «Лондон», фотография Юневича, а также несколько торговых предприятий)Занятия портретной живописью обратили внимание на фотоискусство, которое в рассматриваемый период приобретало популярность. Многие профессиональные художники-портретисты в те времена начали заниматься фотопортретом. В числе петербургских фотографов встречаем и Казимира Давыдовича Юневича, который упоминается как фотограф, который закончил Императорскую Академию Искусств.

Своего помещения для ателье не было, оно на время арендовалось. Некоторые из этих петербургских адресов сохранились: в 1867–71 годах работал и проживал на углу улицы Гороховой и Адмиралтейской площади (Адмиралтейская площадь, д. №8, кв. 12); в 1871 году убежищем стал дом №20 господина Ниппа на Зверинской улице (Петроградская сторона); с 1872 по 1873 год имел ателье в доме №14 на Вознесенском проспекте.

Работал Юневич не только в Петербурге. В какое-то время он держал салон в Старой Руссе. Кратко упоминается и среди фотографов Киева, где приводится как «художник императорской академии», по адресу Бибиковский бульвар, 41.

Обратившись к фотографии, Юневич не оставил и живопись. Объявление в «Санкт-Петербургских ведомостях» за 1871 год свидетельствует, что художник Юневич пишет портреты с натуры, с фотографических карточек, занимается реставрацией икон, иконостасов и древних картин. Сведения о художнике и фотографе с середины 1870-х годов не встречаются.

Живописные произведения (иконы и портреты), а также фотоработы Юневича на сегодня не известны, возможно, они сохранились, но не атрибутированы. В связи с этим можно принять во внимание, что после закрытия церквей в Романове иконы оттуда были перенесены в Симеоновскую церковь в Басловичах (ныне деревня Борок Слуцкого района). Сегодня можно встретить информацию об иконах из басловичской Симеоновской церкви, например о тех, что хранятся в Национальном художественном музее. Это произведения 17–18 веков. Возможно, со временем найдётся информация и об иконах 19 века, в том числе и написанных Казамиром Юневичем.

 

 

Игорь ТИТКОВСКИЙ

Перевод – Владимир ХВОРОВ



Назад
Комментариев: 0

Оставьте комментарий :

Имя (требуется)
E-mail (не публикуется) (требуется)
Защитный код:

 
Посещений: 1758. Последнее 2020-07-06 06:57:00
©Наследие слуцкого края
2012 все права защищены

При использовании материалов сайта ссылка на
«Наследие слуцкого края» и авторов обязательна
Слуцкий район, д. Весея, ул. Центральная, 9А
тел./факс (01795) 2-36-20
boikoauto@tut.by